در هفتمین سالگرد قیام خونین آبان، آن خیزش انقلابی در بیش از ۲۰۰ شهر ایران و آن آمادگی ستایش‌انگیز نبرد سرنگونی، ادای احترام می‌کنیم به ۱۵۰۰ شهید سرفراز آن قیام و تعهد خلل‌ناپذیرمان را تجدید می‌کنیم که راه آنها را به مقصد پرشکوه آزادی و جمهوری دموکراتیک برسانیم.
در آن روز، خامنه‌ای و پاسدارانش در برابر امواج سرکش خروش خلق به خود می‌لرزیدند. فرمانده وقت سپاه آن‌قدرترسیده بود که می‌گفت اتفاقی مثل هیروشیما و ناکازاکی برای رژیم پیش آمده است. او می‌گفت: «باور کنید ما در یک جنگ بزرگ جهانی هستیم». آنها برای حفظ رژیم پوسیده خود به جنایت علیه بشریت دست زدند. ماهشهر، اهواز، بهبهان، سیرجان، مریوان، شیراز، خرمشهر، شهریار، شهر قدس و اسلام‌شهر و دهها شهر دیگر را به خون جوانان و نوجوانان ایران رنگین کردند تا امواج خروشان خشم خلق را مهار کنند.
ما نه می‌بخشیم، نه فراموش می‌کنیم تا آن روز که آخوندهای حاکم و سران سپاه پاسداران و سایر گردانندگان ماشین کشتار در پیشگاه مردم ایران مورد حسابرسی قرار گیرند.
در جریان همان قیام، رهبر مقاومت خطاب به خامنه‌ای گفت: «حرف ما و مردم ما مانند روزگار شاه خطاب به دژخیم خلق و جلاد قرن این است که: بگیر، ببند، بکش، گور خود کنی به‌دست خود! این منطق خدشه‌ناپذیر تاریخ و تکامل و مبارزات رهایی‌بخش خلق‌هاست».
آری، این منطق مبارزات رهایی‌بخش خلق‌هاست و چنین بود که رژیم ولایت فقیه سرانجام از ترس قیامهای پیاپی، خود را در تنور جنگ خارجی انداخت.
آن کشتار فجیع توسط رژیم اعدام و قتل‌عام عجیب نبود. این رژیمی است که با خون‌ریزی حکومت می‌کند. آنچه شگفت‌انگیز و ستودنی بوده و هست، این است که تحت حاکمیت چنین جلادانی، قیام‌ها یکی بعد از دیگری از خون و خاکستر خود برمی‌خیزند. اگر کشتار در خیابان‌ها و شکنجه و تعدی و حلقه‌های دار در زندانها می‌توانست قیام‌ها را متوقف کند، آن آدم‌کشی مغول‌وار در آبان ۹۸، انداختن پیکرهای جان‌باختگان در کانال‌های آب و آن کشتار هولناک در نیزارهای ماهشهر کافی بود که دیگر هیچ اعتراض و جنبشی در ایران برپا نشود. حال آن‌که درست دو ماه بعد، در دیماه همان سال، بعد از شلیک سپاه پاسداران به هواپیمای مسافربری اوکراینی، هموطنان ما با خشم بسیار دوباره به‌پا خاستند. پس از آن نیز، کابوس قیام‌هایی هم‌چون قیام ۱۴۰۱ و دیماه ۱۴۰۴، هیچ روزی رژیم را آسوده نگذاشته است. و این قیام و انقلابی است تا روز سرنگونی.
عظمت قیام آبان در آن بود که عرصه به‌حرکت درآمدن ارتش بزرگ آزادی مردم ایران شد. در آن زمان، رحمانی فضلی، وزیر کشور رژیم، اعتراف کرد که مطابق «آمار و اطلاعات میدانی… حدود صد و سی هزار تا دویست هزار نفر… دائماً می‌چرخیدند و در جاهای متعدد اغتشاش می‌کردند». او گفت: «عمده این مسائل ناشی از افرادی سازماندهی‌شده بود».
آری، این نیروی ۲۰۰ هزار نفره بخشی از همان ارتش قیام و ارتش بزرگ آزادی خلق است که در هر قیام آماده‌تر و سازمان‌یافته‌تر از پیش به میدان آمده و باز خواهد آمد. آن روز، چنان‌که رهبر مقاومت گفت: «استراتژی ظفرنمون ارتش آزادی در کانون‌ها و محله‌ها و شهرهای شورشی محک خورد».
از این نظر، قیام آبان واقعه‌یی نیست که به تاریخ گذشته پیوسته باشد، بلکه الگویی ماندگار است فراراه خیزش‌های مردم به‌جان آمده.
هر کس که می‌خواهد پی ببرد که چگونه ارتش آزادیبخش از قلب جامعه ایران به‌پا می‌خیزد و در چه ابعاد عظیمی جوانان شورشی را با خود همراه می‌کند، به قیام آبان نگاه کند.
هر کس که می‌خواهد به قدرت توفنده نیروی خلق و غلبه حتمی آن بر قوای مسلح رژیم یقین کند، به قیام آبان بنگرد که همراه با کانون‌های شورشی و ارتش آزادیبخش، بساط رژیم ننگین ولایت فقیه را برخواهد چید.
وقتی که به‌رغم همه کشتارها، مردم ما در قیامهای بعدی دوباره به خیابان‌ها آمدند، تردیدی باقی نماند که مردم ایران اراده کرده‌اند این رژیم را سرنگون کنند و سرنگون خواهند کرد.
در کشتار قیام‌کنندگان آبان، نیروی اصلی سرکوب، سپاه پاسداران جرار خامنه‌ای بود. اما در آن زمان، بازمانده دیکتاتوری شاه، از محکوم کردن سپاه پاسداران یا نام بردن از آن خودداری می‌کرد. به آن امید داشت که عناصر یا جناحی از سپاه پاسداران او را بپذیرند و با او متحد شوند. درست یک سال قبل از آن، در آبان ۹۷، به‌صراحت می‌گفت: «من با ارتش، با سپاه و بسیج ارتباط دارم». می‌گفت: «صحبت من با آنها دوطرفه است. یعنی مکالمه داریم».
وقایع سال‌های بعد، به‌خصوص سال گذشته، نشان داد که تا چه اندازه بچه شاه و باندهای وابسته به او در کار قیام اخلال می‌کنند، در میان مردم تفرقه می‌اندازند و در عمل در خدمت سپاه و بسیج قرار می‌گیرند و سرکوب قیام‌کنندگان و جوانان شورشگر را تسهیل می‌کنند.
قیام سال گذشته نشان داد که ادعای بچه شاه درباره پیوستن ۱۰۰ هزار نفر از نظامیان رژیم به او، سر سوزنی واقعیت ندارد. تنها نتیجه این دروغ بزرگ این بود که دست خامنه‌ای را پر کرد که آن خیزش حق‌طلبانه را کودتا بنآمد و با دست باز چند هزار جوان و نوجوان را در خون خود غرق کند. و اگر از قیام دیماه ۹۶ تا قیامهای بعد، عملکرد مخرب بچه شاه در صحنه سیاسی ایران نبود، به‌قول مسعود رجوی، وضعیت تا کجا به زیان رژیم متفاوت بود.
قیام آبان، برآمد بحرانهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی
توفان بزرگ آبان از یک‌سو برآمد بحرانهای سیاسی و اقتصادی و اجتماعی مهمی بود که در ۴۰ سال حاکمیت نظام منحوس ولایت فقیه انباشته شده بود؛ از جمله وجود یک دریا خون میان رژیم ولایت فقیه و مردم ایران، نارضایتی شدید اجتماعی، فقر و تبعیض و نابرابری، اختصاص عمده ثروت و درآمد کشور به سرکوب و جنگ‌افروزی توسط خامنه‌ای و سپاه پاسدارانش. از طرف دیگر، قیام آبان برآمد حضور کانون‌های شورشی و هم‌چنین وجود یک سنت مبارزاتی از ۳۰ خرداد ۶۰ بود، با کاروان بی‌پایانی از شهیدان و مجاهدان سر موضع، در نبرد با فاشیسم دینی.
در ۷ سال گذشته، آن زمینه‌های عینی، یعنی بحرانهای اقتصادی و اجتماعی، به‌مراتب حادتر و عمیق‌تر شده است و کانون‌های شورشی نیز، به‌خصوص در یک سال گذشته، در جریان قیام ۱۴۰۴ و در تهاجم دلیرانه به مقر خامنه‌ای نشان دادند که بسا آماده‌تر و حاضر به یراق‌تر هستند.
در نتیجه، بیش از همیشه زمینه برخاستن یک قیام بزرگ دیگر فراهم است. به‌خصوص که با هلاکت خامنه‌ای، عمود خیمه نظام ولایت فقیه درهم شکسته است. این یک خلأ پرنشدنی در رأس حکومت است که بی‌ثباتی را در همه لایه‌های رژیم رسوخ داده و راه‌حلی ندارد.
پسر خامنه‌ای که با استفاده از شرایط جنگی جایگزین او شده، به‌تازگی در ملاقات با پاسدار رضایی، شورای عالی امنیت ملی رژیم و دبیرخانه آن را به‌عنوان «چهارراه تدبیر» توصیف کرد تا او را بالاتر از پزشکیان و قالی‌باف قرار بدهد و آنها را پس بزند. او از یک‌سو دستور می‌دهد که به وضعیت «نه جنگ، نه صلح» پایان دهید و از طرف دیگر فرمان حمله بدون محدودیت جغرافیایی می‌دهد.
در مقابل، رئیس‌جمهور رژیم گفت: «مگر من مسئول این هستم که بگویم بجنگند یا صلح کنند؟ رهبری (باید) تصمیم بگیرد». او وظایف دولت خود را «تدارکات عده و عده و امکانات» اعلام کرد.
البته آنچه رئیس‌جمهور رژیم و دولت درمانده‌اش تدارک می‌بینند، برای سپاه پاسداران و ماشین جنگ و سرکوب است.
اقتصاد کشور در وضعیت سقوط پی‌درپی است
همین سیاست ضدمردمی یکی از مهم‌ترین عوامل ویرانی اقتصاد کشور و گران شدن ساعت به‌ساعت کالاهاست. می‌بینید که اقتصاد کشور به وضعیت سقوط پی‌درپی رسیده است:
• تورم سالانه نزدیک ۷۷ درصد است (یعنی بالاترین نرخ در ۸۳ سال گذشته).
• رشد اقتصادی، منفی ۱۰ درصد است.
• هم‌چنین بخش عمده قدرت خرید خانوارها در ۱۲ ماه گذشته از دست رفته است
گسترش فعالیت‌های کانون‌های شورشی
چندی پیش، خبرگزاری رویترز، به‌نقل از یک مقام رژیم، با اشاره به موقعیت ولایت فقیه نوشت: این نهاد «بین سنگ و سندان گیر کرده است. موجودیت جمهوری اسلامی در خطر است. و مردم نمی‌توانند فشار اقتصادی بیشتر یا جنگی دیگری را تحمل کنند».
در روزهای اخیر نیز قالی‌باف می‌گفت: «شرایط کشور عادی نیست و در بزرگ‌ترین جنگ تاریخ قرار داریم».
وحشت‌زدگی او زبان حال همه سران رژیم است. آنها با وجود به‌کارگیری خشن‌ترین سرکوب‌ها با روی آوردن نسل جوان به مقاومت مواجهند.
کانون‌های شورشی در ماه‌های اخیر در اغلب استانها فعالیت‌ها و تهاجمات خود به نهادهای اختناق و غارت را گسترش داده‌اند.
از قیام آتشین آبان تا امروز، آنها با فعالیت‌های اختناق‌شکن و عملیات متهورانه، خود را به مدار جدیدی ارتقا داده و با وجود دستگیری و شکنجه و زندان، دوباره به میدان بازمی‌گردند؛ هم‌چون یگان قهرمان فرمانده وحید بنی‌عامریان که رژیم در حضیض ذلت، آنها را در فروردین همین سال سربه‌دار کرد.
اما این یک موج در حال پیشروی است که آخوندها قادر به متوقف کردن آن نیستند.
هم‌چنان‌که وحید قهرمان خطاب به ولی‌فقیه رژیم گفته بود:
اگر من و امثال من را اعدام کنی، تکثیر می‌شویم. یقین کن که رژیمت از سرنگونی راه فراری نخواهد داشت.
پسر خامنه‌ای اخیراً از اژه‌ای، سردژخیم قضاییه، خواست که احکام اعدام را به‌سرعت و قاطعیت به اجرا بگذارد. یعنی دستوردهنده اجرای اعدامها کسی نیست جز همین ولی‌فقیه لرزان که راهی جز افزایش اعدامها، به‌خصوص اعدام مجاهدین و شورشگران دلیر، پیدا نمی‌کند.
رژیم هم‌زمان، جلسات محاکمه غیابی و فرمایشی سازمان مجاهدین و ۱۰۴ تن از اعضا و مسئولان مقاومت ایران را از سر گرفته است. این محاکمه‌های سریالی که تا آخر ماه گذشته به ۵۷ جلسه رسید، نمود دیگری از درماندگی رژیم در برابر مقاومت مردم و تلاش بیهوده‌ای است برای جلوگیری از رو آوردن نسل جوان به کانون‌های شورشی.
الگوی درخشان قیام آبان، تنها راه سرنگونی رژیم
تحولات عبرت‌آموز یک سال اخیر اثبات کرد که رژیم ولایت فقیه، نه با بمباران و جنگ خارجی ساقط می‌شود، نه با تبلیغات استعماری و خبرسازیهای دروغ و کلیپ‌های جعلی.
اثبات شد که توهمات بچه شاه برای به قدرت رسیدن و بازگرداندن ایران به حاکمیت دیکتاتوری سلطنتی به‌کلی باطل است. نقش عملی و بالفعل او کمک‌رسانی به رژیم علیه قیام مردم ایران است.
و سرانجام اثبات شد که راه سرنگونی رژیم همان الگوی درخشان قیام آبان است. راه‌حل ما سرنگونی رژیم ولایت فقیه به دست مردم ایران، با قیامهای سازمان‌یافته و پیشتازی کانون‌های شورشی و ارتش آزادی است. و در برابر جنگ و جنگ‌افروزی که خواست بقایای دیکتاتوری کنونی و دیکتاتوری پیشین است، شعار شورای ملی مقاومت صلح و آزادی است.
به مادران شهیدان قیام آبان درود می‌فرستم و به آنها می‌گویم: دور نیست که از دادخواهی مظلومانه آنها و صدای بی‌صدایشان آتش‌ها شعله‌ور شود و تمام رژیم را خاک و خاکستر کند.
به کانون‌های شورشی درود که از قیام آبان هم‌چون یک مدرسه انقلابی، درس‌های ذی‌قیمت آموختند و آن را برای سازمان دادن قیامهای بعدی سرمشق خود کردند.
به مردم ایران درود که از این رنج و غم و خون‌دل بسیار، رزمندگان آهنین‌عزم و قیامهای پایان‌ناپذیر متولد می‌کنند.
با چنین مردمی و با چنین جنبشی، پیروزی بر استبداد دینی حتمی است. از لاله‌زار خون شهیدان، بهاران آزادی و حاکمیت مردم خواهد رویید و از عزم‌های استوار این نسل شورشی یک جمهوری دموکراتیک برخواهد خاست.
