مریم رجوی: هجوم وحشیانه رژیم به همه پهنههای حقوقبشر مردم ایران
خانم رئیس، اعضای محترم کمیسیون حقوقبشر سنای ایتالیا، سناتورهای محترم!
از توجه شما به وضعیت حقوقبشر ایران قدردانی میکنم. در جلسه استماع مشابهی در همین کمیسیون، در مرداد ماه سال گذشته، ابعاد سرکوب و آزادیکُشی توسط استبداد دینی در ایران را تشریح کردم.
متأسفانه در فاصله یکسال اخیر، هجوم وحشیانه رژیم به همه پهنههای حقوقبشر مردم ایران، تشدید شده است. از آن زمان یعنی مرداد سال قبل تا امروز، حدود ۲۴۰۰ نفر اعدام شدهاند. رژیم با استفاده از فضای جنگ در ماههای اخیر به دستگیری گسترده مخالفان و اعدامهای سیاسی رو آورده است.
دهها زندانی سیاسی، از جمله ۱۰ عضو سازمان مجاهدین و شمار زیادی از جوانان دیگر به جرم شرکت در قیام دی حلقآویز شدند.
پیکر مجاهدان اعدام شده هنوز به خانوادههایشان تحویل نشده و آنها از محل دفن عزیزانشان بیاطلاع هستند. صدور احکام اعدام نیز، همچنان ادامه دارد.
هزاران زندانی زیر حکم اعداماند. در همین روزها ۱۵۰۰ زندانی محکوم به اعدام در زندان قزلحصار کرج اعتصاب کرده و خواهان توقف ماشین کشتارند.
همه اعدامها بر اساس تصمیمهای سیاسی برای ایجاد جو رعب و وحشت صورت میگیرد تا مانع از سرگیری قیام شود. در نتیجه حق دادرسی عادلانه را بهطور سیستماتیک نقض میکند. این جنایتها را بر اساس الگویی مرتکب میشود که نقض آشکار قوانین بینالمللی است.
در آذرماه گذشته یک تحلیل حقوقی در کانون بینالمللی وکلا به تفصیل شرح میدهد که چگونه قوانین محدودکننده پیگردهای سیاسی دخالت نهادهای امنیتی و تسخیر کانونهای وکلا در ایران، بهطور سیستماتیک حق دفاع را از بین برده و تضمینهای محاکمه عادلانه را برای همه ایرانیان
میانتهی کرده است. [۱]
در همین مدت، رژیم با حملات موشکی و پهپادی به مراکز احزاب کُرد ایران شماری از اعضای آنها را بهقتل رسانده است. از شروع قیام ایران در دیماه گذشته، رژیم به قطع اینترنت در ایران دست زد که تا چند هفته بعد از آتشبس در جنگ اخیر ادامه داشت. قطع سراسری و کامل اینترنت که ۴ماه و ۱۸روز طول کشید یکی از ابزارهای اعمال خفقان در ایران است.
در جریان قیام، خامنهای در سخنرانی علنی، دستور کشتار قیامکنندگان را صادر کرد. سپاه پاسداران و سایر نیروهای امنیتی هزاران نفر را در خیابانها بهقتل رساندند. و دستکم ۵۰ هزار نفر را دستگیر کردند. رژیم در منتهای وقاحت اجساد گروهی از شهیدان را در تلویزیون خود بهنمایش گذاشت تا مردم معترض را بترساند. با این حال خانوادهها و سایر هموطنان ما مراسم خاکسپاری و بزرگداشت فرزندانشان را به حرکتهای اعتراضی علیه رژیم تبدیل کردند.
سکوت جامعه جهانی در قبال اعدامهای سیاسی در ایران
اعدامهای سیاسی در ماههای اخیر مردم جهان را بهشدت تکان داد. ولی دولتها سکوت کردند. متأسفانه جامعه جهانی سالهاست رژیم ایران و سردمدارانش را از مجازات شدن در قبال جنایتهایشان مصون نگه داشته است. یکی از بزرگترین جنایتهای مجازات نشده، قتلعام ۳۰هزار زندانی سیاسی در سال ۶۷ است که ما اکنون در آستانه ۳۸مین سالگرد آن هستیم.
جاوید رحمان گزارشگر ویژه ملل متحد در مورد حقوقبشر ایران در گزارش خود در سال ۲۰۲۴ خاطرنشان میکند که:
«جنایات فجیع گزارششده، نشاندهنده ارتکاب بدترین و فاحشترین نقض حقوقبشر در تاریخ معاصر است که به موجب آن مقامات عالیرتبه دولتی در برنامهریزی، دستور دادن و ارتکاب جنایت علیه بشریت و نسلکُشی علیه اتباع کشور خود توطئه کردند و فعالانه درگیر شدند».
اسناد افشاگرانه مقاومت ایران از جنایات رژیم
آخوندهای حاکم تا امروز از ارائه فهرست قتلعامشدگان خودداری کردهاند. حتی نشانی مزارهایشان را ندادهاند. آنها هر نشانهیی از این نسلکُشی را پنهان کردهاند.
مقاومت ایران تاکنون اسامی بیش از ۵ هزار تن از اعضای مجاهدین را که قتلعام شدهاند، منتشر کرده که در کتاب جنایت علیه بشریت جمعآوری شده است.
همچنین کتاب مستندی درباره قتلعام گسترده در زندانهای شهرستانهای ایران به نام «نسلکشی مجاهدین- قتلعام ۶۷ در شهرستانها» و کتاب دیگری درباره قتلعام زنان مجاهد در زندان اوین با عنوان «قتلعام زنان مجاهد در اوین» و کتاب دیگری درباره قتلعام زنان مجاهد در زندان اصفهان به نام «سلول خالی بود» توسط مقاومت ایران منتشر شده است. این اسناد نور تازهیی بر جنایت بزرگ سال ۶۷ میاندازد.
برای آزادی و کرامت انسانی
از هنگامی که در سال گذشته در همین کمیسیون حضور داشتم تاکنون، ده تن از اعضای مجاهدین اعدام شدهاند. کیفر خواستهای قضاییه جنایتکار رژیم علیه آنها در یک جمله این است که آنها به استبداد دینی تسلیم نشدهاند و برای آزادی و کرامت انسانی برخاستهاند.
یکی از آنها پویا قبادی است که به همراه وحید بنیعامریان هر دو از فرزندان مردم سُنقر در غرب ایران هستند. پویا قبادی، مهندس برق، هنگام اعدام ۳۳ساله بود. او از ۲۶سالگی بازداشت شد و بارها تحت شکنجه قرار گرفت. پویا در یکی از آخرین پیامهایش از زندان نوشت: «آزادی این مردم اگر با خون چون منی میسر میشود خونم را با فراغ بال تقدیم رهایی مردمام میکنم».
وحید بنی عامریان گفته بود: «من معنای زندگی را در شوریدن علیه ظلم و در فدا کردن خود در راه آرمان آزادی و عدالت پیدا کردم».
وحید و پویا جزو شش نفری هستند که در آستانه اعدام در محل زندان با شجاعت سرود مقاومت و ایستادگی خواندند. این سرود بهقول یک رسانه ایتالیایی بازتاب وجودشان بود که وقف مقاومت شد.
بله، کشتارها نتوانسته شعلههای مقاومتی را خاموش کند که از ۴۵ سال پیش در ایران بیوقفه جریان دارد. مقاومتی که امروز با اتکا به کانونهای شورشی در شهرهای ایران، نیروی تعیینکننده تغییر است.
مشروط کردن هر گونه روابط دیپلماتیک و تجاری با رژیم به توقف اعدامها
شورای ملی مقاومت ایران که روز ۳۰تیر وارد چهل و ششمین سال حیات خود میشود، همواره برای صلح و آزادی مبارزه کرده است.
برای ایران آزاد فردا ما خواهان ممنوعیت شکنجه و لغو حکم اعدام هستیم. از چهار دهه پیش رو در روی خمینی، قوانین شریعت آخوندی و قانون قصاص را ضدانسانی و در تعارض با تعالیم اسلام اعلام کردهایم.
در ایران فردا، جدایی دین و دولت برابری کامل زن و مرد و آزادیها و حقوق فردی و اجتماعی، طبق اعلامیه جهانی حقوقبشر تضمین میشود و همه دستگاههای سرکوب و سانسور و تفتیش عقاید منحل میشود.
در ایران فردا، دادگستری و نظام قضایی مستقل و مبتنی بر اصل برائت خواهد بود و خودمختاری و رفع ستم مضاعف از ملیتهای ایرانی تضمین میشود.
مردم و مقاومت ایران از ایتالیا که از پیشتازان لغو حکم اعدام در جهان است، انتظار دارند که مبتکر اقدامات و تصمیمات مؤثر در اتحادیه اروپا، در برابر کشتار و اعدام در ایران شود.
از جمله این اقدامات:
– مشروط کردن هر گونه روابط دیپلماتیک و تجاری با رژیم به توقف اعدامها.
– تحت تعقیب قرار دادن جنایتکاران حاکم بر ایران، توسط دولتها بر اساس اصل صلاحیت قضایی جهانی.
-ارجاع پرونده نقض حقوقبشر ایران به شورای امنیت و اینکه اطمینان حاصل کنید که هر گونه توافق شامل توقف اعدامها باشد و رژیم را مجبور کند تا به هیأتهای حقیقتیاب و گزارشگران ویژه سازمان ملل اجازه بازدید از زندانهای ایران و دسترسی نامحدود به زندانیان بهویژه زندانیان سیاسی را بدهد.
[۱] ـ دکتر مارک الیس- مدیر اجرایی انجمن بینالمللی وکلا ـ ۱۰دسامبر ۲۰۲۵ ـ پارلمان اروپا
